رفتن به بالا

تنها سایت خبری منطقه ترشیز که شامل شهرستانهای کاشمر،خلیل آباد و بردسکن می باشد که این سایت زیر نظر دفتر خبرگزاری صداوسیما می باشد

تعداد اخبار امروز : 2 خبر


  • پنجشنبه ۱۴ فروردین ۱۳۹۹
  • الخميس ۸ شعبان ۱۴۴۱
  • 2020 Thursday 2 April
-١٨(°C)
وزش باد (mph)
فشار (in)
محدوده دید (mi)
اشعه فرابنفش -
رطوبت (in)
  • جمعه ۲۰ دی ۱۳۹۸ - ۱۹:۰۹
  • کد خبر : 5780
  • مشاهده : 60 بازدید
  • پیشخوان
  • چاپ خبر : رسم پروار کشی و قرمه‌کنی در ترشیز کهن

رسم پروار کشی و قرمه‌کنی در ترشیز کهن توضیحات زیبای دکتر حسین نژاد ممرآبادی در خصوص رسوم پروارکشی و قرمه کنی دیرین (برگرفته از مقاله جایگاه و اهمیت تاک در زندگی مردم کاشمر) Parvarkoshy« پروارکشی » عبارت است از کشتن گوسفند فربه شده در زمستان به قصد تهیه قرمه از گوشت آن. این رسم چنین […]

رسم پروار کشی و قرمه‌کنی در ترشیز کهن
توضیحات زیبای دکتر حسین نژاد ممرآبادی در خصوص رسوم پروارکشی و قرمه کنی دیرین (برگرفته از مقاله جایگاه و اهمیت تاک در زندگی مردم کاشمر)
Parvarkoshy« پروارکشی » عبارت است از کشتن گوسفند فربه شده در زمستان به قصد تهیه قرمه از گوشت آن. این رسم چنین است که خانواده های متمول در تابستان که علوفه و خوراک برای دام فراوان است، یک یا دو برّه و یا بزغاله را برای پروار کردن (فربه کردن) می خرند. سپس در زمستان آنها را برای تهیه قرمه می کشند. قرمه کنی که خود رسمی ویژه است، به این شکل است که پس از کشتن دام، پیه و چربی و دنبه را که قلیه قلیه کرده اند، در ظرفی به نام « دیگ ریگی» آب می‌کنند و پس از صاف کردن به کناری می نهند. سپس گوشت‌های قلیه قلیه شده را در همان دیگ ریگی می ریزند تا پخته شود. پس از پختن گوشت‌ها، روغن صاف شده را به آنها می افزایند و گوشت‌ها را سرخ می‌کنند. در این مرحله، پس از سرد شدن گوشت‌ها که حالا دیگر قرمه شده‌اند آنها را به شکل گوی درمی آورند و در کیسه‌ای پارچه‌ای به نام « انبان » می‌ریزند و تا فصل گرما استفاده می‌کنند. استخوان‌ها را نیز نمک سود کرده، در هوای آزاد، از جایی بلند می آویزند و در غذاهایی مانند اشکنه استخوان، بلغور و سوپ استفاده می کنند. لازم است یادآوری شود که در تمام مراحل تهیه قرمه از گرفتن چربی تا قرار دادن استخوانها در معرض هوای آزاد از نمک به مقدار زیاد استفاده می‌شود و علت این امر، جلوگیری از فاسد شدن قرمه‌ها و استخوان‌هاست.

 

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت ویژه

نگاهی به تاریخ

نگاهی به روستای مغان و اردوی ۴۰۰ سال پیش شاه عباس صفوی در این روستا

روستای مغان از توابع بخش مرکزی شهرستان کاشمر در استان خراسان رضوی است این این روستا در دهستان پایین ولایت قرار دارد و بر اساس سرشماری سال 1395 جمعیت آن 2516 نفر (788 خانوار) با 1284 مرد و 1232 زن است. روستای مغان 2 کلیومتر با شهر کاشمر فاصله دارد و در سمت غرب شهر واقع است واز طرف جنوب غربی به روستای ممرآباد و از طرف شمال به جاده کاشمر-بردسکن منتهی می شود و در ناحیه آب وهوای گرم وخشک در حاشیه کویر واقع است. واژه کاوی واژه مغان در لغت نامه دهخدا اینگونه تعریف شده است «مغان . [ م ُ ] (اِ) ج ِ مغ. رجوع به مغ شود. || مغان در اصل قبیله ای از قوم ماد بودند که مقام روحانیت منحصراً به آنان تعلق داشت . آنگاه که آیین زرتشت بر نواحی غرب و جنوب ایران یعنی ماد و پارس مستولی شد مغان پیشوایان دیانت جدید شدند. در کتاب اوستا نام طبقه ٔ روحانی را به همان عنوان قدیمی که داشته اند یعنی آترون می بینیم اما در عهد اشکانیان و ساسانیان معمولاً این طایفه رامغان می خوانده اند.» با توجه به اینکه در روزگاری آیین زرتشتی در ترشیز کهن رونق داشته و اکنون هم آثار آن مانند قلعه آتشگاه در حدود 8 کیلومتری شمال غرب روستا  باقی مانده است و با توجه به معنی واژه مغان که در بالا ذکر شد، می توان این گمانه را زد که این روستا روزگاری محل روحانیان و پیشوایان آیین زرتشت در ترشیز کهن بوده است و از همین رو این نام را برای آن برگزیده اند هر چند این فقط در حد یک فرضیه است. پیشینه سند دقیقی در خصوص قدمت روستای مغان وجود ندارد ولی بافت کوچه باغ ها و معماری خانه باغ های این روستا نشان از قدمت بالای این روستا می دهد. همچنین در بعضی از کتب تاریخی روایاتی در خصوص اقامت شاه عباس صفوی در حدود قرن دهم هجری قمری در روستای مغان دیده می شود. که این امر نشان دهنده آن است که لاقل در 400 سال پیش روستا از رونق و آبادی فراوانی برخوردار بوده است. اردو شاه عباس در روستای مغان در حوالی سال 992 قمری زمانی که شاه عباس صفوی هنوز ده- دوازده ساله بیشتر نداشت به عنوان حاکم خراسان بزرگ گماشته شده بود و در هرات امروزی اقامت داشت. شاه عباس به دلیل اینکه سنش کم بود زمام حکومت داری خراسان را به علیقلی خان یکی از خوانین طایفه شاملو واگذار کرده که این موضوع باعث ناراحتی سایر خوانین و طوایف علی الخصوص مرشد قلی خان از طایفه استاجلو شده بود کشمکش ها ادامه داشت و در غرب خراسان آن روزها قدرت و نفوذ مرشد قلی خان روز به روز افزایش پیدا می کرد از همین رو علیقلی خان وزیر و در واقع همه کاره شاه عباس، تصمیم گرفت به مقابله با مرشد قلی خان برخیزد از همین رو سپاهی آماده کرد و به سمت غرب خراسان یعنی نواحی ...